«Ταξίδι στο συναίσθημα»

Τ

ο μικρό άσπρο βιβλίο (μόλις 117 σελίδες) της Ευγενείας Γεωργαντά είναι σαν ένα ημερολόγιο καταγραφής σκέψεων, συναισθημάτων και βιωμάτων. Αφορμή για τη συγγραφή του όπως λέει η ίδια, ήταν η παρουσία της ανιψιάς της, αλλά αποτελεί έναν χάρτη προς ναυτιλλομένους, για «όσους ανθρώπους παλεύουν, κατά καιρούς, με τα κύματα της φουρτουνιασμένης τους ψυχής».

Μιλάει για τα ρίσκα που χρειάζεται να πάρουμε, για τις αλήθειες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και συχνά αποφεύγουμε, για τις συνταγές για μια ευτυχισμένη ζωή – που δεν υπάρχουν, καθώς και για τους φόβους και τις υπαρξιακές μας αγωνίες. Με δικά της λόγια:

«Όσο κάνουμε τα στραβά μάτια σε όλα όσα μας ενοχλούν και μας πονάνε, τόσο αυτά θεριεύουν και αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη για να μας ελέγχουν. Κάθε γνώση της πραγματικότητας ξεκινά από την εμπειρία και καταλήγει σε αυτή».
«Το να μην τολμάς είναι χειρότερο κακό. Ίσως και θάνατος εν ζωή».
«Όταν ναρκώνεται η καρδιά, δε ναρκώνεται επιλεκτικά. Όταν αποφεύγει τον πόνο δε νιώθει και τη χαρά».
«Κάθε αλλαγή είναι ένας θάνατος της προηγούμενης κατάστασης».

Δίνει συμβουλές και αποφθέγματα μέσα από τη δική της ζωή και πορεία: «Δεν υπάρχει όμως καμιά άλλη ασφάλεια από το να μη φοβάσαι το αύριο, να μη φοβάσαι το άγνωστο και να πιστεύεις στον εαυτό σου».

Τέλος, ο έρωτας, η αγάπη και ο φόβος του θανάτου είναι θέματα με τα οποία συνδιαλέγεται. Το βιβλίο θα μπορούσε να λέγεται και η «Η σωτηρία της ψυχής».

Σαν επίλογο θα κρατήσω αυτό που ονομάζει η ψυχοθεραπεύτρια Von Franz «δημιουργική επαναδημιουργία», με άλλα λόγια ποτέ δεν είναι αργά να ψάξει κανείς τον εαυτό του, να βρει τι του φταίει, να επουλώσει τις πληγές του και να ξαναδημιουργήσει τον εαυτό του.

Το βιβλίο: «Ταξίδι στο Συναίσθημα: Ο υπαρξισμός στη ζωή μου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Άσπρη Λέξη, 2009.