fbpx

Τα τρία επίπεδα της ζωής – Τζούλιαν Μπάρνς

Τον Τζούλιαν Μπάρνς δεν τον ήξερα. Τον γνώρισα μέσα από το καταπληκτικό βιβλίο του «Τα τρία επίπεδα της ζωής» εκδόσεις Μεταίχμιο που κυκλοφόρησε το 2013. Αν δεν είχε πάρει το βραβείο ManBooker 2011 νομίζω θα το κέρδιζε επάξια με αυτό το τρυφερό βιβλίο.

Μιλάει για την αγάπη και την απώλεια της. Για την αγάπη που σε ανεβάζει στα σύννεφα ψηλά, που σε προσγειώνει ανώμαλα στην επιφάνεια αλλά και για αυτή που κάποιες φορές φεύγει και την αποχαιρετάμε θάβοντας την στις ρωγμές της καρδιά μας ή λίγα μέτρα κάτω από τη γη.

Ο δεξιοτέχνης του είδους Μπαρνς με μαεστρία μας μεταφέρει σε αυτά τα τρία επίπεδα και στο τέλος μας βυθίζει στην απώλεια που και ο ίδιος βίωσε όταν πέθανε η γυναίκα του: «Η οδύνη είναι μια ανθρώπινη και όχι μια ιατρική κατάσταση, κι ενώ υπάρχουν χάπια που σε βοηθούν να την ξεχάσεις –και μαζί όλα τα άλλα- δεν υπάρχουν χάπια που να τη γιατρεύουν. Όσοι την υφίστανται δεν πάσχουν από κατάθλιψη, αλλά είναι απλούστατα ορθώς, καταλλήλως και μαθηματικά («πονάει όσο αξίζει») θλιμμένοι».

«Η θλίψη αναδιαρθρώνει τον χρόνο· τη διάρκεια, την υφή και τις λειτουργίες του. Η μία μέρα δεν διαφέρει από την άλλη, οπότε ποιος ο λόγος να ξεχωρίζουν και να έχουν διαφορετικές ονομασίες; Αναδιαρθρώνει επίσης τον χώρο».

Δεν είναι ένα καταθλιπτικό βιβλίο, είναι απαλό, έχει πλάκα -ξέρει να βάζει τους ήρωες του να αυτοσαρκάζονται δεχόμενοι την ήττα στον έρωτα και είναι βαθιά ανθρώπινο.

Couple’s burnout ή η Ψυχολογική και σωματική εξουθένωση των ζευγαριών

Η αποδυνάμωση της αγάπης σε μια σχέση γίνεται συνήθως σταδιακά και αθόρυβα. Όσο και να ψάξει κανείς στο πότε ξεκίνησε είναι δύσκολο να βρει αποδείξεις.

Μην τον Πάρεις Ξανά (και ξανά και ξανά…) Τηλέφωνο!

Τρόποι αντιμετώπισης της δυσκολίας σας να μην ξανατηλεφωνήσετε στον πρώην σας

Γιατί χοροπηδώ: Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού

Το βιβλίο γράφτηκε από τον γιαπωνέζο Naoki Higashida (Ναόκι Χιγκασίντα) όταν ήταν δεκατριών χρονών.

«Ταξίδι στο συναίσθημα»

Το μικρό άσπρο βιβλίο (μόλις 117 σελίδες) της Ευγενείας Γεωργαντά είναι σαν ένα ημερολόγιο καταγραφής σκέψεων, συναισθημάτων και βιωμάτων.

Ο Δεκάλογος του αρνητικού ανθρώπου

Με σαφείς επιρροές από το βιβλίο του Paul Watzlawick «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» και το άρθρο της Cloe Mandanes στο πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Networker αποφάσισα να γράψω το δεκάλογο του αρνητικού ανθρώπου όπως το αντιμετώπισα μέσα από την επαγγελματική μου εμπειρία.

Ευγνωμοσύνη – Oliver Sacks

«Έχω έρθει πλέον πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο, αλλά δεν έχω γυρίσει την πλάτη στη ζωή».

«Μαμάδες στα πρόθυρα νευρικής Κρίσης» (mother’s burn out)

Οι απαιτήσεις που τίθενται στις μητέρες σήμερα από την κοινωνία, τα μέσα μαζική ενημέρωσης είναι πολλές. Σ’ αυτές έρχονται να προστεθούν και οι προσδοκίες των ίδιων των μαμάδων από τον εαυτό τους.

Ο καθένας μπορεί να έχει μια χαρούμενη παιδική ηλικία

Συχνά όταν δηλώνω ότι είμαι ψυχολόγος με ρωτούν αν ισχύει ότι πρέπει κανείς να ανατρέξει στη παιδική του ηλικία και να τα αναλύσει όλα.