Ζούμε σε μια εποχή που το ιντερνετ και η πρόσβαση σε αυτό γίνεται ολοένα και πιο εύκολη. Οι άνθρωποι, βρίσκουν σε αυτό πληροφορίες, επικοινωνούν, παίζουν  παιχνίδια και πολύ συχνά φλερτάρουν.

Ενώ όλοι λίγο ή πολύ γνωρίζουμε τους κανόνες του φλερτ με κάποιον που έχουμε  απέναντι μας: κοιτάγματα, λεκτικά πειράγματα, σεξουαλικά σχόλια/αστεία, στο ιντερνέτ τα πράγματα συχνά γίνονται περίπλοκα. Όταν λείπει ο τόνος της φωνής, ο τρόπος που λέγεται κάτι, χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες για να γνωρίσουμε κάποιον.

Εύκολα μια τακτική επικοινωνία μπορεί να εξελιχθεί σε σχέση, με την ανάγκη να γράψουμε στον άλλο, να μάθουμε τα νέα του, να μοιραστούμε τα δικά μας και να  συζητήσουμε για όλα και για τίποτα. Η προσβασιμότητα , η ανωνυμία, η απόσταση, η ασφάλεια του δικού μας χώρου μας επιτρέπει να ανοιχτούμε, να μοιραστούμε μύχιες σκέψεις που ίσως να μην έχουμε εξομολογηθεί ούτε στον/στην σύντροφο/σύζυγο μας. Είναι αυτή η κοντινότητα  που  κάνει σιγά σιγά μια απλή συνομιλία, μια συνομιλία ενός ζευγαριού.

Επιστρέφουμε στο ερώτημα· αν μια σχέση μέσω  διαδικτύου είναι απιστία ;

Θα έλεγα ότι κάθε σχέση στην οποία δίνουμε ενέργεια , μοιραζόμαστε συναισθήματα και αφιερώνουμε ολοένα και πιο πολύ χρόνο, μας απομακρύνει από τον σημαντικό άλλο με το οποίο μοιραζόμαστε τη ζωή μας. Σπάμε τους κανόνες της οικειότητας και του «μαζί».

Έρευνες έχουν δείξει ότι: ο εθισμός στις διαδικτυακές σχέσεις τελικά επηρεάζει ολόκληρο το οικογενειακό σύστημα . Αλλάζει τις συνήθειες  του ύπνου, αυξάνει τις απαιτήσεις για ιδιωτικό χώρο και απομόνωση, αδιαφορία για τις ευθύνες, ανάγκη για ψέματα, αλλάζει την προσωπικότητα, μειώνεται το σεξουαλικό  ενδιαφέρων  για το σύντροφο και μειώνεται η επένδυση στην σχέση (Young, Griffin-Shelley,Cooper,O’Mara &Buchanan,2000).

Κάποια από τα συναισθήματα που δημιουργούνται στους/στις συντρόφους και τα παιδιά είναι: συναισθήματα προδοσίας, τραύματος, απόρριψης απελπισίας, μοναξιάς, ντροπής, ζήλιας, απώλειας αυτοπεποίθησης.

Και ενώ όσοι φλερτάρουν στο ιντερνετ συχνά θα ισχυριστούν ότι ¨αυτό είναι άλλο¨ και όσοι δεν το χρησιμοποιούν θα το υποτιμήσουν λέγοντας ¨ σιγά δεν είναι αληθινό¨, να θυμίσω ότι ολοένα και περισσότερες σχέσεις ξεκινούν στο διαδίκτυα και συνεχίζονται στον πραγματικό κοσμώ. Εξάλλου η φαντασίωση και το ανεκπλήρωτο όταν πάντα αφροδισιακά συστατικά.

Κλείνοντας, όσοι θέλουν μπορούν να ανατρέξουν στην ταινία “You’ve got mail” ( ελληνικός τίτλος «Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας»), που δείχνει με  ρεαλιστικό τρόπο πως δυο άνθρωποι σιγά σιγά γνωρίζονται και ερωτεύονται ανταλλάσοντας e-mails.

Έρα Μουλάκη
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

Βιβλιογραφία

•  Goldberg, Peter David, (2004). An exploratory study about the impacts that cybersex (the use of the internet for sexual purposes) is having on families and the practices of marriage and family therapists, Master Thesis, Falls Church, Virginia

• Greenfield, Dave, (1999). “Cybersex: Crossing the Line On-line” in Virtual Addiction: Help the Netheads, Cyberfreaks and those who Love Them.  http://virtual-addiction.com/cybersex/

• Young, K. S., Griffin-Shelley, E., Cooper, A., O’Mara, J. & Buchanan, J. (2000). Online infidelity: A new dimension in couple relationships with implications for evaluation and treatment. Sexual Addiction & Compulsivity, 7, 59-74.

TAGS: απιστία • διαδικτυακές σχέσεις • ζευγάρια • σχέσεις