Τα τρία επίπεδα της ζωής – Τζούλιαν Μπάρνς

Τον Τζούλιαν Μπάρνς δεν τον ήξερα. Τον γνώρισα μέσα από το καταπληκτικό βιβλίο του «Τα τρία επίπεδα της ζωής» εκδόσεις Μεταίχμιο που κυκλοφόρησε το 2013. Αν δεν είχε πάρει το βραβείο ManBooker 2011 νομίζω θα το κέρδιζε επάξια με αυτό το τρυφερό βιβλίο.

Μιλάει για την αγάπη και την απώλεια της. Για την αγάπη που σε ανεβάζει στα σύννεφα ψηλά, που σε προσγειώνει ανώμαλα στην επιφάνεια αλλά και για αυτή που κάποιες φορές φεύγει και την αποχαιρετάμε θάβοντας την στις ρωγμές της καρδιά μας ή λίγα μέτρα κάτω από τη γη.

Ο δεξιοτέχνης του είδους Μπαρνς με μαεστρία μας μεταφέρει σε αυτά τα τρία επίπεδα και στο τέλος μας βυθίζει στην απώλεια που και ο ίδιος βίωσε όταν πέθανε η γυναίκα του: «Η οδύνη είναι μια ανθρώπινη και όχι μια ιατρική κατάσταση, κι ενώ υπάρχουν χάπια που σε βοηθούν να την ξεχάσεις –και μαζί όλα τα άλλα- δεν υπάρχουν χάπια που να τη γιατρεύουν. Όσοι την υφίστανται δεν πάσχουν από κατάθλιψη, αλλά είναι απλούστατα ορθώς, καταλλήλως και μαθηματικά («πονάει όσο αξίζει») θλιμμένοι».

«Η θλίψη αναδιαρθρώνει τον χρόνο· τη διάρκεια, την υφή και τις λειτουργίες του. Η μία μέρα δεν διαφέρει από την άλλη, οπότε ποιος ο λόγος να ξεχωρίζουν και να έχουν διαφορετικές ονομασίες; Αναδιαρθρώνει επίσης τον χώρο».

Δεν είναι ένα καταθλιπτικό βιβλίο, είναι απαλό, έχει πλάκα -ξέρει να βάζει τους ήρωες του να αυτοσαρκάζονται δεχόμενοι την ήττα στον έρωτα και είναι βαθιά ανθρώπινο.

«Όταν ο Προύστ συνάντησε τον Φρόιντ» ή όταν η λογοτεχνία συναντά τη ψυχοθεραπεία

Πόσο μπορεί η ανάγνωση βιβλίων να βοηθήσει να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και να συνδεθούμε με περισσότερη ενσυναίσθηση με τους άλλους;

Γιατί μας είναι απαραίτητες οι διακοπές

Τώρα που τα οικονομικά είναι τόσο περιορισμένα, που το άγχος και η αγωνία μας κατακλύζουν καθημερινά, τώρα είναι που έχουμε ανάγκη από διακοπές περισσότερο από ποτέ.

Χωρισμός: Όταν τελειώνει μια σχέση

Δεν υπάρχουν όμορφοι χωρισμοί. Το να χωρίζεις με τον σύντροφο σου έχει λύπη, απογοήτευση, στεναχώρια, ίσως φόβο για το πώς θα είναι η ζωή μετά.

Γιατί χοροπηδώ: Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού

Το βιβλίο γράφτηκε από τον γιαπωνέζο Naoki Higashida (Ναόκι Χιγκασίντα) όταν ήταν δεκατριών χρονών.

Η κότα που ονειρευόταν να πετάξει

Ένα ιδιαίτερο βιβλίο της Κορεάτισας Sun-Mi Hwang που έχει πουλήσει περισσότερα από 2.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.

«Ταξίδι στο συναίσθημα»

Το μικρό άσπρο βιβλίο (μόλις 117 σελίδες) της Ευγενείας Γεωργαντά είναι σαν ένα ημερολόγιο καταγραφής σκέψεων, συναισθημάτων και βιωμάτων.

To Selfie or not to Selfie

Ψηφιακή επιδειξιoμανία ή ακατάσχετη ματαιοδοξία;

Ο καθένας μπορεί να έχει μια χαρούμενη παιδική ηλικία

Συχνά όταν δηλώνω ότι είμαι ψυχολόγος με ρωτούν αν ισχύει ότι πρέπει κανείς να ανατρέξει στη παιδική του ηλικία και να τα αναλύσει όλα.