Τα τρία επίπεδα της ζωής – Τζούλιαν Μπάρνς

Τον Τζούλιαν Μπάρνς δεν τον ήξερα. Τον γνώρισα μέσα από το καταπληκτικό βιβλίο του «Τα τρία επίπεδα της ζωής» εκδόσεις Μεταίχμιο που κυκλοφόρησε το 2013. Αν δεν είχε πάρει το βραβείο ManBooker 2011 νομίζω θα το κέρδιζε επάξια με αυτό το τρυφερό βιβλίο.

Μιλάει για την αγάπη και την απώλεια της. Για την αγάπη που σε ανεβάζει στα σύννεφα ψηλά, που σε προσγειώνει ανώμαλα στην επιφάνεια αλλά και για αυτή που κάποιες φορές φεύγει και την αποχαιρετάμε θάβοντας την στις ρωγμές της καρδιά μας ή λίγα μέτρα κάτω από τη γη.

Ο δεξιοτέχνης του είδους Μπαρνς με μαεστρία μας μεταφέρει σε αυτά τα τρία επίπεδα και στο τέλος μας βυθίζει στην απώλεια που και ο ίδιος βίωσε όταν πέθανε η γυναίκα του: «Η οδύνη είναι μια ανθρώπινη και όχι μια ιατρική κατάσταση, κι ενώ υπάρχουν χάπια που σε βοηθούν να την ξεχάσεις –και μαζί όλα τα άλλα- δεν υπάρχουν χάπια που να τη γιατρεύουν. Όσοι την υφίστανται δεν πάσχουν από κατάθλιψη, αλλά είναι απλούστατα ορθώς, καταλλήλως και μαθηματικά («πονάει όσο αξίζει») θλιμμένοι».

«Η θλίψη αναδιαρθρώνει τον χρόνο· τη διάρκεια, την υφή και τις λειτουργίες του. Η μία μέρα δεν διαφέρει από την άλλη, οπότε ποιος ο λόγος να ξεχωρίζουν και να έχουν διαφορετικές ονομασίες; Αναδιαρθρώνει επίσης τον χώρο».

Δεν είναι ένα καταθλιπτικό βιβλίο, είναι απαλό, έχει πλάκα -ξέρει να βάζει τους ήρωες του να αυτοσαρκάζονται δεχόμενοι την ήττα στον έρωτα και είναι βαθιά ανθρώπινο.

Ολέθριες Σχέσεις και Πώς να τις Τερματίσετε

Έχοντας εκπαιδευτεί στην κλινική ψυχολογία και εργαζόμενη εδώ και χρόνια ως ψυχοθεραπεύτρια καλούμαι συχνά να βοηθήσω ανθρώπους μέσω της συμβουλευτικής και της ψυχοθεραπείας να βρουν νέους τρόπους επικοινωνίας και να ανακαλύψουν διεξόδους στα αδιέξοδα που βιώνουν

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Με αφορμή την ημέρα γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν η δεύτερη μέρα του Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.

Ο Δεκάλογος του αρνητικού ανθρώπου

Με σαφείς επιρροές από το βιβλίο του Paul Watzlawick «Φτιάξε τη δυστυχία σου μόνος σου» και το άρθρο της Cloe Mandanes στο πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Networker αποφάσισα να γράψω το δεκάλογο του αρνητικού ανθρώπου όπως το αντιμετώπισα μέσα από την επαγγελματική μου εμπειρία.

Δεν υπάρχει τίποτα εγωιστικό σχετικά με την αυτοκτονία

Το πρόβλημα με την αυτοκτονία είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι να πει. Κανείς δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Έτσι, χαμογελάνε, χαιρετούν και προσπαθούν να σου αποσπάσουν την προσοχή…

Γιατί μας είναι απαραίτητες οι διακοπές

Τώρα που τα οικονομικά είναι τόσο περιορισμένα, που το άγχος και η αγωνία μας κατακλύζουν καθημερινά, τώρα είναι που έχουμε ανάγκη από διακοπές περισσότερο από ποτέ.

Ερωτικές σχέσεις: γιατί όμορφοι και ικανοί άνθρωποι μένουν μόνοι

Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο στα αγγλικά από τον Alex Gilchrist σχετικά με τη θεωρία των παιγνίων. Για όσους δεν την έχετε ακούσει, πιο κάτω θα μάθετε τα βασικά για αυτή τη θεωρία. Το σημαντικό είναι πως αυτή εφαρμόζεται στις ερωτικές σχέσεις και εξηγεί γιατί άνθρωποι επιτυχημένοι ή/και όμορφοι που έχουν τις καλύτερες προϋποθέσεις να βρουν έναν/μια σύντροφο, συχνά αποτυγχάνουν στις ερωτικές σχέσεις.

Πένθος: Όταν πεθαίνει αυτός που αγαπάμε

Από τη μέρα που γεννιόμαστε γνωρίζουμε ότι κάποια μέρα θα πεθάνουμε και ότι τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα φύγουν από τη ζωή. Αυτή όμως η πληροφορία ποτέ δεν μας προετοιμάζει για το γεγονός αυτό καθ’ αυτό.

Διαδιακτυακές σχέσεις-απιστία ή παιχνίδια για ενήλικες?

Ζούμε σε μια εποχή που το ιντερνετ και η πρόσβαση σε αυτό γίνεται ολοένα και πιο εύκολη. Οι άνθρωποι, βρίσκουν σε αυτό πληροφορίες, επικοινωνούν, παίζουν παιχνίδια και πολύ συχνά φλερτάρουν.